کتاب «چنین گفت بودا» که سنت بودایی آن را مرهون حافظه شگفت‌انگیز تریپیتاکا سوتراپیتاکا می‌داند، اثری است که جایگاهی متمایز در میان متون مقدس پالی دارد. برخلاف بسیاری از سوتراها که توسط راهبان بزرگ روایت شده‌اند، این مجموعه میراث زنی است که نه در کسوت رهبانیت، بلکه در جایگاه ندیمه ملکه ساماواتی، واسطه‌ی انتقال کلام بودا به زنان دربار شد. مسئله محوری در این کتاب، ثبت دقیق و بی‌کم‌وکاست آموزه‌هایی است که راه رهایی از رنج را نشان می‌دهند. نام کتاب که به معنای چنین گفته شده است می‌باشد، اشاره‌ای مستقیم به ترجیع‌بند کلام خوجوتارا دارد که هر قطعه را با عبارت «این سخن توسط خداوندگار بودا گفته شد و من چنین شنیدم» آغاز می‌کرد؛ عبارتی که نشان‌دهنده امانت‌داری مطلق او در انتقال شفاهی یک سنت معنوی است.