آندره بازن

آندره بازن (۱۸ آوریل -۱۹۱۸ ۱۱ نوامبر ۱۹۵۸) سرشناس ترین و تأثیرگذارترین نظریه پرداز و منتقد فرانسوی فیلم بود که با رشته ای از مقالات به ایجاد و تأسيس نظریه ای موسوم به نظریه میزانسن همت گماشت. او در آنژر به دنیا آمد. بازن به همراه ژاک دولول والكروز در سال ۱۹۵۱ نشریه ی کایه دو سینما یا دفترهای سینمایی را تأسیس کردند. در این نشریه بسیاری از منتقدین و فیلمسازان آینده ی موج نوی فرانسه مقالاتی نگاشتند. او خود در این نشریه مقالاتی نگاشت که عموما پس از مرگش به صورت کتابهایی منتشر شدند آندره بازان را یک نظریه پرداز واقع گرا در سینما می خوانند. او اعتقاد شدیدی به استفاده از نماهای باز و برداشتهای بلند داشت. به عبارتی به جای بهره بردن از مونتاژ و تقطيع نماها به میزانسن و استفاده از عمق نما باور داشت. او همچنین اعتقاد داشت که سینماگر باید دیدگاه های شخصی و سبک منحصر به خود را دنبال کند از این رو بر روی فرانسوا تروفو و نظریه ی مؤلف تأثیر فراوانی گذاشت از کتاب های نوشته شده توسط او می توان کتاب های زیر را نام برد ژان رنوار (۱۹۷۳) / اورسن ولز: یک بررسی انتقادی (۱۹۷۸) سینمای فرانسه از حرفه تا تولد دوباره: تولد یک زیبایی شناسی نقادانه (۱۹۸۱) سینمایی از بیداد: لز يوتوثل تا هیچکاک (۱۹۸۲) مقالاتی درباره ی چاپلین (۱۹۸۵) گزیده ی مقالات دهه ی چهل و پنجاه (۱۹۹۶)